اگر فقط پایگاه داده‌ی ما لو برود، چه می‌بینند؟

هر چیزی که ثبت می‌کنی پیش از ذخیره شدن رمزنگاری می‌شود، با رمزنگاری‌ای از جنس همان که امروز در سطح بانکی و دولتی به‌کار می‌رود. بدون کلید، حتی با تمام رایانه‌های جهان هم در عمر یک انسان باز نمی‌شود. کلید جدا از پایگاه داده نگه داشته می‌شود و بکاپ‌ها هم کامل رمزنگاری‌شده‌اند.

ورود با کد پیامکی است و رمز راه دوم و اختیاری. اگر بگذاری، به‌شکلی نگه داشته می‌شود که برگشت‌پذیر نیست؛ خود رمز هیچ‌جا ذخیره نمی‌شود، حتی ما هم نمی‌توانیم ببینیمش. رمزهای رایج و رمز ساخته از شماره موبایل پذیرفته نمی‌شوند.

کد پیامکی، نشست ورود و توکن پیامک بانک هم به‌صورت یک‌طرفه نگه داشته می‌شوند؛ خودشان ذخیره نمی‌شوند.

نشست ورود در کوکی‌ای است که اسکریپت صفحه نمی‌تواند بخواندش؛ ۳۰ روز بی‌استفاده یا ۹۰ روز در کل تمامش می‌کند. فهرست دستگاه‌ها در تنظیمات است و عوض کردن رمز همه‌ی دستگاه‌های دیگر را خارج می‌کند. داخل اپ و پنل‌ها ردیاب و کوکی تبلیغاتی نیست؛ دو ابزار آماری (Google Analytics و Microsoft Clarity) فقط روی صفحه‌های عمومی سایت‌اند و به داده‌ی حسابت دسترسی ندارند.

رمز بانک، شماره کارت یا دسترسی به حساب بانکی نمی‌خواهیم و به هیچ بانکی وصل نمی‌شویم.

دستیار بله و تلگرام فقط به حسابی وصل می‌شوند که از قبل داری؛ کسی با دستیار وارد حساب تو نمی‌شود.